عموما ما انسانها پارامترها و ارزش های اصلی زندگی را همیشه در کلاف سر درگم و در هم پیچیدگی های زندگی و مشکلات فراموش می کنیم و گاه آن را با معیارهای غیر واقعی اشتباه می گیریم. چنان در هزارتوی روزگار در آرزوی پول، جاه، مقام و … غرقیم که درک و بیدار شدن ما برای دیگرگونه زیستن و دیگرگونه دیدن، به نظر محال می رسد. البته هستند آدمیانی که معیارهای متفاوتی از چگونه زیستن را تعریف می کنند و به مدد همت، دست به کارهایی زیبا و جسورانه می زنند. از آن دسته کارهایی که ما حتی فرصتی برای اندیشیدن در مورد آن را نداریم. دوستانی که مرا می شناسند می دانند که معمولا احوال این انسانهای متفاوت را کنکاش می کنم و تلاش می کنم درسی بیاموزم. در این نوشتار تصمیم دارم دوستانی را به عنوان مصداق گفته هایم معرفی کنم. دوستانی که هرگز آنها را ندیده ام اما هر روز احوالشان را در یک نقطه از این کره خاکی دنبال می کنم. سمیه (نسیم) یوسفی و جعفر ادریسی مصداق جملاتی است که نوشتم. این زوج خوشبخت و متفاوت مورد نظر بحث ما با من و شما بسیار متفاوتند چون فضای زندگی راحت طلبانه ما را نپسندیده و رنج سفری ۲۰۰۰۰ کیلومتری را آن هم با دوچرخه به دور دنیا را با شعار برقراری صلح در جهان و حفظ طبیعت بر خود هموار کردند. به زبان ساده می رسد اما اویی که دوچرخه سواری کرده باشد می تواند بیست هزار کیلومتر و دوچرخه را به سنگ محک بسنجد. سمیه کارشناس نرم افزار کامپیوتر، راهنمای طبیعت گردی ایران و سرمربی تیم ملی سنگ نوردی بانوان ایران بوده است. جعفر نیز مهندس کامپیوتر، راهنمای طبیعت گردی ایران و دارای سابقه صعود به مرتفع ترین قله های ایران مانند دماوند و … و عضو هیئت سایکلتوریسم فدراسیون دوچرخه سواری ایران است.

این سفر رویایی از ایران آغاز و با گذر از ترکیه، یونان، ایتالیا، فرانسه، بلژیک، آلمان، هلند، کانادا، آمریکا، ژاپن، کره جنوبی، چین، نپال، هند و بالاخره پاکستان به پایان رسید. زیباترین قسمت سفر در هر کشور کاشتن نهال درختی به بهانه صلح و دوستی با همکاری گروهی از فعالان محیط زیست در آن کشور بوده است. در طول سفر شبکه های مختلف خبری با تهیه رپرتاژ و گزارش از آنها سفر و هدف والای آنها را در رسانه ها منعکس می کردند. جهانگردان ما در مسیر با تهیه مستندات مختلف همچون فیلم و عکس اقدام به برگزاری شو در مراکز مختلف فرهنگی و دانشگاهی می کردند تا شهروندان آن کشور را به جریانات سفر خود آگاه کنند. گزارش های رسانه ای جالب آنها در وبلاگ سفر و پایگاه اینترنتی خود و گزارش لحظه لحظه سفر به دو زبان فارسی و انگلیسی نیز برای سیراب کردن عطش تشنگانی همچون من نیز از گفتنی های سفر است تا ما نیز خود را همراه بدانیم و حس کنیم در حال سفریم. در حالی که این کلمات را می نویسم به این فکر می کنم که چگونه احساسی در سفر و دیدار از جهان و زیبایی هایش، مردمان ملل و احوالاتشان داشته اند؟ کلمات در برابر روح عظیم و دل دریایی آنها قاصر است. خوشا با حالشان و این اراده و پشتکارشان. حلال باد آنچه دیدید و چشیدید و لذت بردید از دنیا و زیبایی هایش… ناز شست شما… امشب از سر رویا خوابم نخواهد برد… .

برای دریافت اطلاعات بیشتر و تصاویر دیدنی تر سری به وبلاگ آنها در این لینک بزنید…

گفتگویی کوتاه با ایمیل بین ما و دوستان رد و بدل شد که زیر نقل شده است.

جناب آقای شریفی عزیز

با امید به اینکه سالم و تندرست بوده و سال نوی جدید را به خوبی و خوشی آغاز کرده باشید. از ابراز محبت صمیمانه و زیبای شما بسیار سپاسگذاریم. وجود همسفرانی عزیز و صمیمی چون شما همیشه نور امید و دلگرمیی برای ما بوده تا هدف خود را با عشق فراوان دنبال کنیم.

به امید اینکه آرامش، آسمانی آبی، کودکانی شاد و دنیایی سرسبز سهم همه انسانهای روی زمین باشه
و با آرزوی دیدار
نسیم و جعفر - تهران

بنام خدا

جذابیت تصاویر همواره رابطه نزدیکی و مستقیمی با گذشت زمان دارد. از میان حجم انبوه تصاویر، پـــــرتره ای از گذشته ای نه چندان دور را یافتم و امروز از سر تفنن آنرا ویرایش کردم. گذاشتن آن را روی وب هم خالی از لطف ندیدم. فضای گرافیکی سایت را هم با توجه به فرا رسیدن سال جدید تغیردادم که تم فضا از مشکی به قهوه ای تغیر پیدا کرد. بنر را هم با توجه به فضا با پرتره ای از خودم تغیر دادم. شاید این ساده ترین نوع تحول و تغیر در زندگی من در سال ۱۳۸۸ است. و تلاش برای یافتن تحول های بنیادین تر. باشد که در نظر دوستان و کاربران گرامی زیبا افتد….